Het ontstaan van De Lark
De Lark: een brede, platte zeilboot met een opvallend vleermuistuig. Jarenlang was het een vergeten verschijning, tot een groep fanatieke zeilers – onder leiding van Johan Klaver uit Leeuwarden – het bootje in 2004 weer opdook. Via-via en na wat rondbellen stond er ineens een klein vlootje klaar, en in juni 2005 kwamen de eerste Larks samen bij de Jouster Sluis in Broek. Negen stuks, van de allereerste (nummer 1!) tot de allerlaatste die ooit gebouwd was (nummer 139).
Voor het eerst in 50 jaar lag er weer een groepje Larks naast elkaar aan de steiger. En dat smaakte naar meer.
Inmiddels zijn we heel wat jaren én nieuwe boten verder. De jaarlijkse tochten die ooit begonnen bij de Jouster Sluis vinden nu vooral plaats in Wanneperveen, en het clubleven draait op volle toeren met steeds meer evenementen door het jaar heen.
Ontworpen in de jaren 30
De Lark ontstond in de jaren ’30, ontworpen door Sneekers Johannes Oly en L. van der Wey. Zelf een boot bouwen was toen heel normaal – sterker nog, het was vaak de enige manier om überhaupt het water op te kunnen, zeker tijdens de crisisjaren. De Lark was daar perfect voor: een no-nonsense boot van hout, met vaste kiel (dus geen midzwaard), lekker breed en stabiel. Het vleermuistuig maakte ‘m opvallend, en met 11 m² zeil op een romp van 4 meter lang kon je er prima mee uit de voeten.
De klasse kreeg echt een boost toen bierbrouwer Korthals Altes uit Amersfoort het plan opvatte om op de Fluessen in Friesland wedstrijden te organiseren. Hij had daar een paar eilandjes gekocht (o.a. de Krûspollen), waar wel boten mochten liggen maar niet gebouwd mocht worden. Geen boten? Geen probleem: in Koudum liet hij een groep werkloze jongens boten bouwen als werkverschaffingsproject. Ze kregen alle materialen en bouwtekeningen, en het mooiste: na twee jaar meedoen aan wedstrijden kregen ze de Lark als hun eigen boot. Zo groeide de Lark uit tot een bekende wedstrijdboot in het noorden van Nederland.
De klasse werd zelfs officieel erkend door de Noord-Nederlandse Watersport Bond en deed jarenlang mee aan grote evenementen zoals de Sneekweek. Maar eerlijk is eerlijk: de Lark had z’n beperkingen. Het was een fijne boot voor rustig binnenwater, maar bij harde wind en hoge golven bleek hij minder betrouwbaar – met de neiging om snel vol te slaan of zelfs met de boeg onder water te duiken.
Toen kunststof boten hun opmars maakten, ging het snel bergafwaarts voor de houten Lark. Polyester boten waren lichter, sneller, makkelijker te vervoeren en bijna onderhoudsvrij – en dat maakte de Lark al snel een zeldzame verschijning.
Maar… helemaal verdwenen is de Lark nooit. Dankzij liefhebbers zie je deze unieke boot nog steeds af en toe schitteren op het water. En bij De Larkenclub blijft hij volop in beweging.
Nieuwsgierig naar alle Larken die nog steeds varen? Van de allereerste Lark (nummer 1) tot de nieuwste (nummer 145) – je vindt ze allemaal terug in ons overzicht, mét foto’s en extra info waar beschikbaar.