Sneekweek verslag Larkenklasse 2026

Zoals de traditie voorschrijft, mag de nummer drie van de Larkenklasse (deze Sneekweek Gerben de Jong) de pen ter hand nemen.

De Sneekweek begon zoals een Sneekweek hoort te beginnen: met de vlootschouw. Paul nam zoals altijd de honneurs waar op het water, terwijl langs de Waterpoort de Larken-support zich had verzameld. Warner, Stef, Willemien en Laura stonden paraat, net als Johan en Annet en Sjoerd en Jikke. Tussen de rijen dik publiek werd de vloot enthousiast toegejuicht. Een prachtig begin van de week..

Op zaterdag begon de wedstrijdserie iets minder voortvarend. De wind had kennelijk ook vakantie en besloot pas na ruim twee uur uitstel op te komen dagen. Op het moederschip van de Larken werden daarom eerst maar eens de nodige potten koffie soldaat gemaakt. Uiteindelijk kon er gelukkig toch gestart worden. Fokke, Paul en Warner bleken de raceflow nog niet verleerd en lieten direct zien dat ze niet alleen voor de gezelligheid waren gekomen.

Zondag beloofde een bijzondere dag te worden. Om 09.00 uur werd al bekendgemaakt dat er vier uur uitstel zou zijn. Dat klonk nog hoopvol, maar uiteindelijk veranderde uitstel in afstel. De wind kwam niet opdagen. De zeilers gelukkig wel.

Maandag maakte de wind zijn afwezigheid ruimschoots goed. De afspraak “boven de vier aan het bier” leek ineens een heel andere betekenis te krijgen, want tijdens de wedstrijd trok de wind stevig door. Een aantal Larken koos bijna voor een alternatieve baan en voer bijna naar de verkeerde boei. Nieuwkomer Liesbeth beleefde direct haar vuurdoop. Na een klapgijp lag ze zo’n 200 meter voor de finish ineens naast haar boot. Toen de rescue hulp aanbood, wees ze die resoluut af. Eerst finishen, dan pas opgeven. Dat is pas Larkenmentaliteit!

Sneekweek 2026 op volop gezelligheid het moederschip de Danae

Dinsdag stond in het teken van de inmiddels beruchte vaargeulactie. Warner, Sjoerd en Paul werden door het KWS betrapt op een uitstapje van ongeveer een meter in de vaargeul. Alles stond haarscherp op film — waarschijnlijk een Samsung, al zijn er ook hardnekkige geruchten over een iPhone. Hoe dan ook: regels zijn regels. Het leverde drie diskwalificaties op en weer een mooi verhaal voor in de kroeg.

Ook op dinsdag was er spektakel bij de Poelen. De L71 en de L80 stormden boord aan boord op een boei af. De L80 koos voor een extra stormrondje, terwijl de L71 enthousiast de gijp inzette. Dat eindigde met een frisse duik. Gelukkig bleek de bemanning over voldoende souplesse én jeugdige energie te beschikken om razendsnel weer aan boord te klimmen en de wedstrijd gewoon uit te varen.

Woensdag ging de telefoon van Johan. Wedstrijdleider Johan Schuure vond het niet verantwoord om de Larken het water op te sturen vanwege de harde wind. Achteraf een uitstekende beslissing.

Donderdag leek verdacht veel op woensdag. Opnieuw te veel wind, opnieuw een wijs besluit om niet te starten. Na de koffie werden de Larken achter de Valk van Anne naar de helling gesleept . Dat had meteen een voordeel: de boten stonden ruim op tijd weer op de trailers. En dat blijft een prachtig schouwspel. Larkenzeilers zijn namelijk niet alleen handige zeilers, maar ook uitvinders. De ene trailer heeft inmiddels een fietsenrek met luxe opstap, de andere beschikt over een elektrische lier met accu om de boot moeiteloos op de trailer te trekken. Innovatie leeft in de Larkenklasse.

Daardoor was er alle tijd voor een gezellige prijsuitreiking. Zoals altijd nam Johan voor iedereen een persoonlijk woordje wat altijd zeer gewardeerd word en veel vrolijke gezichten oplevert. Dank daarvoor Voor Bram was het zijn eerste Sneekweek in een Lark. Dat hij meteen drie keer als eerste finishte, maakte behoorlijk indruk. Uiteindelijk gingen de keer als eerste finishte, maakte behoorlijk indruk. Uiteindelijk gingen de tweede en derde plaats naar twee ervaren rotten van ruim boven de tachtig jaar.

Willemien werd opnieuw ‘best of the rest’. Inmiddels heeft ze die beker al drie keer gewonnen. Misschien wordt het tijd voor een vaste plek in de prijzenkast.

Alles bij elkaar was het weer een echte Sneekweek: slechts drie wedstrijden gevaren, maar minstens zoveel mooie verhalen verzameld. Er werd gelachen, geholpen, nagepraat en natuurlijk volop genoten van de gezelligheid op de Danea.

Tot slot een groot dankjewel aan de schipper en zijn first mate van ons vertrouwde Larken-moederschip. Zonder jullie was de week simpelweg niet hetzelfde geweest.

Op naar de volgende Sneekweek!