Lark 9

Didodo

Paul Ruiter

Een originele klassieker met karakter

Lark nummer 9, met de naam Didodo, is een van de meest originele exemplaren binnen de klasse. De boot is gebouwd door de heer Boerman uit Dieren en verkeert nog grotendeels in oorspronkelijke staat. Wel heeft ze één belangrijke upgrade ondergaan: een subtiele facelift – want na 90 jaar mag dat best.

Didodo werd teruggevonden in de buurt van Arnhem, na een hardnekkig gerucht dat er een Lark zou liggen in een hooiberg ergens in die omgeving. Dit gerucht bereikte Johan Klaver, die vervolgens samen met een mede-enthousiasteling afreisde naar de vermoedelijke locatie. Eenmaal aangekomen bij de hooiberg bleek echter dat het moment van de onthulling nog even op zich liet wachten: de hooiberg zat nog tot de nok toe vol, en de twee ezels die het hooi moesten verorberen waren er net aan begonnen. Pas een half jaar later kon de Didodo daadwerkelijk worden opgehaald voor restauratie.

De facelift betrof een aanpassing aan de boeg. Het verschil tussen het originele en het nieuw aangebrachte hout is nog goed zichtbaar aan de kleur. Ook zijn de zijboorden vóór de mastkoker verhoogd, waardoor het voordek hoger ligt ten opzichte van het water. Dankzij deze aanpassing duikt de boot minder snel in de golven – een merkbare verbetering tijdens het zeilen.

De naam Didodo is een knipoog naar de plaatsen Dieren, Doesburg en Doetinchem, waar de boot in haar vroege jaren regelmatig heeft gezeild. Sinds 4 augustus 2016 ben ik de trotse eigenaar van deze karaktervolle Lark en heb ik er al vele zeiltochten en wedstrijden mee beleefd.

Mijn eerste kennismaking met de Larkenclub vond plaats op de watersportbeurs Boot Holland in Leeuwarden. Daar zag ik de Lark voor het eerst en sprak ik met Johan Klaver af om eens proef te zeilen.
Dat gebeurde later in Grouw, op een zonnige zaterdag met nauwelijks wind – windkracht 1. Toen er plots een vlaagje opstak naar windkracht 2, sloeg ik prompt om. Het was mijn eerste zeilervaring met Didodo, en meteen ook mijn eerste kennismaking met haar ‘ezelsstreken’… die ze tot op de dag van vandaag nog niet is verleerd.

– Paul Ruiter